RK De Goede Herder parochie
Emmen en Erica

Welkom bij de Rooms-Katholieke geloofsgemeenschap van Emmen en Erica


De locaties van Erica, Barger-Oosterveld, Emmerschans en Emmen maken deel uit van het bisdom Groningen-Leeuwarden. De vier locaties van de R.K.Parochie De Goede Herder horen bij het vicariaat Groningen/Drenthe.

WOORD VAN DE PASTOOR

laatst gewijzigd: 29-12-2014

HEMELSE MODDER

Is het nu alwéér januari? Moet ik nu alwéér een stukje voor Het Vierluik schrijven over die vervelende maand? Het lijkt nog maar zo kort geleden dat ik schreef over die vervelende lange maand waarin niets van belang lijkt te gebeuren. Maar goed, dat schreef ik vorig jaar al.

Nu iets anders bedenken.
Het gaat ook allemaal zo snel. En het schijnt, naarmate je ouder wordt, dat de tijd dan nog sneller gaat. Professor Douwe Draaisma, die over dit verschijnsel een boek schreef, maakt de volgende vergelijking: “De tijd verglijdt steeds sneller, maar houdt nooit op. Denk aan een zandloper: de korrels schuren elkaar steeds gladder tot ze ten slotte bijna wrijvingsloos van het ene in het andere glas vloeien. Hoe ouder de zandloper is, hoe sneller hij loopt. Toch is de duur van een uur vandaag net zo lang als de duur van eenzelfde uur gisteren.”
Het verschijnsel dat de tijd sneller lijkt te gaan als je ouder wordt, schijnt te maken te hebben met ‘tijdwijzers’ en herkenningspunten in je herinnering. En met je fysiologische klok. Als u het precies wilt weten moet u het boek maar lezen. Maar het schijnt ook, dat het doen van nieuwe dingen, nieuwe ervaringen opdoen, dit proces kan tegengaan. Helaas wordt dit naarmate we ouder worden steeds moeilijker. Beperkingen liggen op de loer en de dagen gaan steeds meer op elkaar lijken.

Om die sleur van alledag te doorbreken, bracht ik mijn vrije weekend in december door in Nijmegen. Ik was er nog nooit geweest en was benieuwd naar het museum De Valkhof, waar het Romeinse verleden van Nijmegen tentoongesteld wordt. Bijzonder om blinkende gouden munten te zien met het portret van keizer Augustus. U weet wel, de keizer uit het geboorteverhaal van Jezus in Lucas. ’s Avonds in een restaurant stond op de menukaart bij de desserts: hemelse modder. Het bleek te gaan om een stevige chocolademousse, gemaakt van chocolade, eieren, gelatine en slagroom. Dus eigenlijk gewoon stopverf. Doen…? Toch maar niet. Deze ervaring liet ik maar even aan mij voorbijgaan. Nieuwe ervaringen schijnen goed te zijn, maar je moet ook niet overdrijven. Mijn voorstelling van ‘hemels’ ligt iets genuanceerder. Hoe dan ook, ik wens u een zalig Nieuwjaar en alle goeds voor 2015. Dat we nieuwe positieve ervaringen mogen opdoen die ons leven verrijken en waar we met een goed gevoel op terug kunnen kijken.
Een beeld van Douwe Draaisma tot slot:
“Aan het begin van zijn leven rent de mens nog kwiek langs de oever van een rivier, sneller dan de stroom. Rond het middaguur is zijn tempo al wat lager en loopt hij gelijk op met de rivier. Tegen de avond, als hij vermoeid raakt, versnelt de stroom en raakt hij achter. Ten slotte blijft hij stil en gaat liggen, naast een rivier die zijn loop vervolgt in hetzelfde, onverstoorbare tempo waarin hij al de hele dag heeft gestroomd.”

Het lijken wel mijmeringen aan het begin van het nieuwe jaar. Mijmeringen, wanneer schreef ik daar ook alweer over in Het Vierluik? O ja, vorige maand. Het gaat ook allemaal zo snel. Oud en nieuw voorbij, 2015 al een paar dagen oud. Gelukkig liggen er nog wat appelflappen in de vriezer. Om de smaak van oud en nieuw nog even vast te houden. Hemelse appelflappen.

pastoor Albert Buter